Op ‘This Year I’ll Be Waiting’ koppelt Marjolein Keuning het verlangen naar de warmte van de lentezon aan twijfels over de staat van onze planeet en het eigen bestaan. “We gaan ervan uit dat het vanzelf weer lente wordt, dat er altijd weer een nieuw jaar komt, dat betere tijden achter de horizon liggen. Maar wat als dat niet zo is?” Sinds ze meer met de seizoenen leeft en ziet hoe moeder natuur wankelt, is de kijk van Marjolein op de vanzelfsprekendheid van het leven veranderd. “Daar bovenop kwam bij mij de diagnose borstkanker, waardoor je ineens wordt geconfronteerd met de mogelijkheid dat er misschien ook voor jezelf geen volgende lente meer komt”, zo stelt ze. “En hoewel de operatie succesvol was, doet dat besef wel iets blijvends met je.”
‘This Year I’ll Be Waiting’ is desalniettemin geenszins zwaarmoedig. De warme singer-songwriter vibe en het continue gevoel van hoop dat van het liedje uitgaat, maken van ‘This Year I’ll Be Waiting’ een fraai visitekaartje van iemand die weet wat ze wil zeggen en juist in deze levensfase de innerlijke drang volgt om zonder compromissen iets eigens te maken. ‘This Year I’ll Be Waiting’ loopt vooruit op het later dit jaar te verschijnen debuutalbum waar Marjolein het afgelopen jaar aan heeft gewerkt. Dit in nauwe samenwerking met gitarist Leon Mennen, met wie zij sinds 2020 al door het land trekt met muzikale theaterprogramma’s ‘Songs In Silence’ en ‘Kop In De Wind’. Meer nog dan de single, is het album de logische volgende stap in de artistieke en persoonlijke ontwikkeling van Keuning.
Ze verliet enkele jaren terug de Randstad voor een leven dat meer in de natuur geaard is en ontwikkelde in diezelfde periode haar eigen liedjes. “Zang en gitaar zijn altijd mijn grote liefdes geweest”, aldus Marjolein. “Natuurlijk is acteerwerk geweldig en heb ik veel mooie dingen mogen doen waar ik trots op terugkijk. Maar in de kern kom ik altijd weer terug bij liedjes. Juist de afgelopen jaren ben ik heel erg naar mijn eigen kern terug- gekeerd. Wie ben ik? Wat wil ik vertellen? Kort na mijn verhuizing volgde ik een workshop songwriting, maar eigenlijk begon de inspiratie al te stromen vanaf het moment dat ik me daarvoor inschreef en die stroom is niet meer gestopt. Op een gegeven moment vroeg ik tijdens een soundcheck aan Leon of hij eens wilde luisteren naar wat ik geschreven had.”
Dat was de start van het proces dat tot de elf tracks op het in eigen beheer opgenomen album ‘Marjolein’ leidde. Een eclectisch geheel waarin singer-songwriter en Americana-invloeden zich op organische wijze vermengen met soul, funk, pop en rock. Een ambitieus project dat zich muzikaal niet voor één gat laat vangen en waarvan tot aan de release met meerdere singles steeds een ander facet wordt uitgelicht. “Heel mijn leven al heb ik me met muziek uitgedrukt. Maar nooit eerder kwam het ervan om mijn verhaal met eigen muziek te vertellen. Dat wil ik de komende jaren verder gaan uitbouwen.” Het werk van Marjolein is semi-autobiografisch en komt deels tot stand tijdens haar lange wandelingen.
“Ik heb altijd een notitieblokje bij me om tekstideeën in te noteren. Waar veel instrumentalisten vanuit een groove of akkoorden tot een melodie komen, is bij mij de tekst leidend. De akkoorden en melodieën groeien vervolgens om de teksten heen en ik werk ze in mijn thuisstudio uit. Ik weet door de boodschap die ik wil overbrengen goed hoe een liedje moet gaan klinken. Soms rauw, rockend, met tientallen gitaarlagen over elkaar heen, soms breekbaar, intiem en klein.”
De ambities van Marjolein reiken verder dan de release van haar aanstaande albumdebuut. Ze heeft voor een eventuele opvolger ook al meerdere nummers geschreven. Maar eerst wil ze uitgebreid met haar band het land door om zo veel mogelijk op te treden. “Ik heb deze liedjes voor mezelf gemaakt, maar ik wil mijn verhaal aan zo veel mogelijk mensen vertellen. De afgelopen jaren heb ik tijdens mijn theatershows met Leon gezien hoe je het publiek mee kunt nemen en raken op een muzikale reis en toen deed ik dat vooral met liedjes van anderen. Ik ben heel trots op dit werk en kan niet wachten om het aan de wereld te laten horen.”
